Георгіеўская царква ў Чудзіне адзначыла юбилей

Ірына ДАМАРАЦКАЯ
Паўтара стагоддзя спаўняецца ў гэтым годзе з дня заснавання Георгіеўскай царквы, пабудаванай у вёсцы Чудзін у 1867 годзе. Гэтую падзею вернікі ўзгадаюць падчас прастольнага свята – на Юр`е, якое прыходзіцца на 6 мая.

Шмат падзей адбылося за гісторыю існавання храма. Здаецца, зусім нядаўна былі савецкія часы, калі ўлада руйнавала храмы і спрабавала ўводзіць абмежаванні ў жыццё вяскоўцаў адносна іх набожнасці. Але час няўмольна ідзе, змяніліся пакаленні, і сёння адчуваецца лаяльнасць кіраўніцтва краіны да рэлігіі, што спрыяе захаванню храмаў і аднаўленню іх страчанай гісторыі.

З гісторыі

Будынак Чудзінскай царквы, узведзенай у 1867 годзе ў імя Святога Георгія Перамоганосца, з`яўляецца адной са старэйшых драўляных пабудоў у Ганцавіцкім раёне. Згодна з рапартам Завішчанскага благачыннага святара Іаана Бабарыкіна архіепіскапу Мінскаму і Бабруйскаму Міхаілу, у Чудзіне быў храм і раней. Але ён спарахнеў, і сяляне вёскі Чудзін пабудавалі новую царкву. У 1898 годзе пры царкве была пабудавана царкоўнапрыходская школа, дзе адпаведна спісу ў 1911 годзе вучыліся 57 хлопчыкаў і 3 дзяўчынкі, а настаўнікам быў Аляксандр Ярашэвіч.
Большую частку другой паловы ХХ ст. царква была зачынена. І толькі ў 1989 годзе адрамантаваная царква ўзнавіла сваю працу.

Сучаснасць

Гісторыю храма, пачынаючы з 1989 года, запісала жыхарка вёскі настаўніца хіміі Чудзінскай школы Любоў Фёдараўна Бубнова, якая ўваходзіць у склад царкоўнага хору. Паводле сабраных ёю звестак, з 1989 года першыя чатыры гады ў храме служыў іерэй Георгій Бараноўскі, які сёння нясе служэнне Богу ў Камянецкім раёне. Затым на працягу пяці гадоў настаяцелем храма быў іерэй Васілій Сеген, пры якім у 1994 годзе пачала дзейнічаць нядзельная школа. Іерэй Аляксандр Масяйчук быў настаяцелем царквы да 2005 года. У час яго служэння ў царкве адбыўся цуд аднаўлення іконы “Тайная вячэра”, якая размяшчаецца на іканастасе над царскімі варотамі. З 2005 года па сённяшні дзень настаяцелем храма з`яўляецца іерэй Пётр Сыцэвіч. У час яго служэння царква набыла новы выгляд.

“Наш бацюшка прыкладае шмат сіл для таго, каб жыццё прыхаджан стала больш яркім, цікавым, адметным. Мы верым, што ён будзе служыць у нашым прыходзе нязменна”, – кажа Любоў Фёдараўна.

Па яе словах, у час служэння кожнага з іерэяў чудзінская царква была крыніцай духоўнага ўзрастання прыхаджан.
Разам з настаяцелямі на карысць прыходу працавалі вяскоўцы. Шмат намаганняў, каб аднавіць дзейнасць царквы, якая была адной з першых у раёне, прыклаў Мікалай Міхайлавіч Захарчэня. Ён спрыяў арганізацыі царкоўнага хору і працы нядзельнай школы. Выпускнік нядзельнай школы пры царкве Яўген Анатольевіч Стральчэня стаў студэнтам інстытута тэалогіі імя Кірыла і Мефодзія. Зараз ён працуе настаўнікам гісторыі ў Будчанскай сярэдняй школе.

Царкоўны хор

Пры царкве існуе царкоўны хор, якім кіруе Соф`я Сяргееўна Сергіеня (73 гады). З гадамі хор змяніў свой склад і зараз у хоры ўдзельнічаюць: Таццяна Аляксандраўна Хандрыка, Валянціна Сцяпанаўна Леўчакова, Валянціна Паўлаўна Цалагуз, Таццяна Фёдараўна Сергіеня, Надзея Фёдараўна Паўлюкевіч, Вольга Іванаўна Захарчэня, Ганна Канстанцінаўна Рулінская, Святлана Рыгораўна Коўцік, Валянціна Рыгораўна Хандрыка і іншыя.

Удзельнікі хору складаюць амаль палову прыходу. “Людзі сталі менш хадзіць у храм, – са шкадаваннем кажа Любоў Бубнова, – звыкліся праводзіць час дома. Вось каб пайшлі адзін, другі раз у царкву – і ў іх з`явілася б гэтая цяга. Успомнілі б, які запавет пакінуў Бог: “ Шэсць дзён працуй, а сёмы – Госпаду Богу прысвяці!”

Царква ў Чудзіне – помнік народнага драўлянага дойлідства. Будынак знаходзіцца на старых закрытых могілках у цэнтры вёскі. Прамавугольны выцягнуты па падоўжанай восі зруб завершаны трохграннай апсідай, з супрацьлеглага фасада далучаецца прамавугольны прытвор з ганкам. Яруснасць храма ствараюць розныя па велічыні двухсхільныя дахі зрубаў, цэнтральны дах завершаны граненым барабанам з шатровым верхам. Перад царквой пастаўлена аднаярусная вертыкальна ашаляваная званіца з шатровым пакрыццём.


Іерэй  Пётр  Сычэвіч:

«На сённяшні дзень прыход храма не павялічваецца і складае каля трыццаці чалавек, калі лічыць тых, хто пастаянна наведвае царкву. Канешне, на царкоўныя святы ў храм прыходзіць больш людзей. Частка вяскоўцаў аддае перавагу іншай канфесіі.
Сярод нешматлікіх прыхаджан ёсць тыя, хто шчыра верыць Богу і на сабе адчуў заступніцтва Святога Духа. А менавіта падчас майго служэння вядомыя два выпадкі, калі жанчыны доўга не маглі мець дзяцей. Яны часта наведвалі храм, прыкладваліся да часцінак мошчаў Манефы Гомельскай і Іаанна Кармянскага, якія ёсць у нашым храме. Жанчыны спавядаліся, прымалі прычасце на Вялікдзень і атрымалі міласць Бога – праз год ужо хрысцілі сваіх дзяцей. Гэты выпадак – сведчанне таго, што калі звяртаешся да Бога з малітвай, то ён дапамагае».


Остальные фото
Другие статьи рубрики «Тайны истории Ганцевщины»
ОТПРАВИТЬ КОММЕНТАРИЙ Правила комментирования

Уважаемые читатели!

На сайте действует постмодерация. Это значит, что сначала происходит публикация комментария, а уже затем – его проверка. Ваш комментарий может быть удалён или подвергнут модерации, если он содержит:

  • ненормативную лексику;
  • личные оскорбления или негативные высказывания в адрес других посетителей сайта или иных лиц;
  • ссылки на определённые страницы в интернете;
  • рекламу товаров или услуг, адресов или телефонов и т.п.;
  • призывы к насилию.

Администрация сайта оставляет за собой право удалять и редактировать комментарии без объяснения причин.

Администрация сайта не несет ответственности за содержание комментариев. Мнение автора комментария может не совпадать с мнением редакции.

ОТПРАВИТЬ КОММЕНТАРИЙ
Карцінка CAPTCHA
Как завещать, чтобы не сделать врагами родных Борьба за наследство часто приводит к серьезным ссорам между самыми родными людьми, а зачастую даже к судебным тяжбам. Чтобы близкие не стали врагами из-за...
УВАЖАЕМЫЙ ЧИТАТЕЛЬ!

Принимай участие в работе сайта и газеты!

Присылай свои новости, фото, видео и письма.
Ты также имеешь возможность прислать свои вопросы нашему юристу.

Ганцевчане отвечают
Как вы относитесь к ошибкам медработников, совершаемым при осуществлении ими своих служебных обязанностей?
Сафарали Максад, житель пос. Озеречье: Сафарали Максад, житель пос. Озеречье:

– Нельзя никого осуждать, каждый человек может ошибаться. С другой стороны, медработники к своим обязанностям должны относиться добросовестно, ответственно, не допускать халатности.

Анна Макарова,  жительница города: Анна Макарова, жительница города:

– Вообще-то, не ошибается тот, кто не работает. Однако хотелось бы, чтобы медработники совершали поменьше ошибок, потому что в их руках жизни наши и наших детей. Они должны избегать серьезных, необратимых последствий.

Ольга Терехова,  жительница города: Ольга Терехова, жительница города:

– Медработники, я считаю, не имеют право на ошибки. От правильного лечения зависит наше здоровье, а зачастую и жизнь. Мы, пациенты, зависим от них и их профессионализма. Поэтому считаю, что медработники должны ответственно подходить к своим обязанностям.

Лариса Матулис,  жительница города: Лариса Матулис, жительница города:

– Я никого не осуждаю: люди могут ошибаться, и медработники тоже. Считаю, что никто не застрахован от ошибок и все в жизни предусмотреть невозможно. Конечно, медработники должны отвечать за свои действия, и хорошо, если они ошибаются в малом.

Илья Алексейчик,  житель города: Илья Алексейчик, житель города:

– Категорически против медицинских ошибок и неквалифицированных медработников. Увольнял бы таких сразу. Я на себе опробовал их работу и не понаслышке знаю цену их ошибок. Медработники не имеют права на ошибку.

ГОЛОСОВАНИЕ
Как Вы думаете, каковы истинные причины некачественного медицинского обслуживания?
Архив
Вконтакте
Одноклассники
Facebook